Pojawił się potomek, zmieniły się priorytety i potrzeby. Sprzedajemy nasze mieszkanie.

Zalet okolicy i historii budynku oszczędzę, bo to – czytelniku – możesz sobie znaleźć w postach tego bloga. Zapraszam na krótką wycieczkę po samym mieszkaniu:

To hol – widny, z dużym oknem wychodzącym na plac zabaw. Właśnie budowany jest za nim elegancki apartamentowiec. Ucywilizowana zielona przestrzeń między budynkami będzie służyć wszystkim okolicznym mieszkańcom.

Z holu wchodzi się do dużej kuchni ze stołem dla czterech osób. Wyposażenie w cenie mieszkania.

Hol prowadzi do dużego pokoju. Okna z tego pokoju wychodzą na balkon od strony podwórka, oraz skwer od strony ulicy Białej. Pokój jest sercem mieszkania. Z niego wchodzi się do dwóch sypialni (obecnie jedna z nich funkcjonuje jako gabinet) i łazienki.

Sypialnia głowna to spoty pokój z dwoma oknami wychodzącymi na północ. Znajduje się w niej bardzo duża szafa (3,5 metra wysokości na jakieś 3 metry szerokości i 80 centymetrów głębokości daje ponad 8 metrów sześciennych szafy!!!). Dodatkową zaletą jest oddzielne, bezpośrednie przejście do łazienki.

Druga sypialnia ma bardzo ustawny kwadratowy plan, wielki kaloryfer i okno wychodzące na podwórze. Jest to najcieplejsze pomieszczenie w całym mieszkaniu. Obecnie służy jako wyśmienity gabinet.

Łazienka ma duże okno. Wspaniale jest kąpać się w promieniach rannego słońca. Kiczowato, ale wspaniale. Dekor zrobiony na przełomie lat 80-tych przez przedostatnich właścicieli nieźle wytrzymuje próbę czasu. Oczywiście rzecz gustu, ale my się z nim nawet zżyliśmy

Na planie wygląda to tak: plan Jest ok. 85m2.

Cena rozsądna.

Biorąc pod uwagę kierunek rozwoju Centrum i zmiany w okolicy (http://youtu.be/7DLj6jltTgY)  to raczej pewna długoterminowa inwestycja.

Jeżeli jesteś zainteresowany – napisz komentarz. Odezwę się.

Żeby takiej dysproporcji uniknąć, zakładam oddzielnego bloga http://rewitalizacjachlodnej.wordpress.com/. Tam wszystkie sprawy dotyczące odradzania się okolicy, a w szczególności prac budowlnych i ich stosunku do zachowanych, oryginalnych elementów podłogi ulicy.

Zapraszam.

Chcieliśmy oczywiście, aby były to daszki historyzujące  (żadnych zdjęć ani reliktów daszków z naszej kamienicy nie znaleźliśmy – w innych kamienicach Heppena/Czerwińskiego też ich nie było), ale na takie nie chciała przystać Stołeczna Konserwator Zabytków. Argumentem było, że udając stare, możemy wprowadzić w błąd przyszłych badaczy historii. Krótko mówiąc mieliśmy robić tak, by nie było wątpliwości, że mamy do czynienia z rzeczą współczesną.

Dodatkowym wyzwaniem było znalezienie projektu, który będzie sprawdzał się zarówno nad wejściem umieszczonym na płaskiej ścianie, jak i w narożniku podwórka – pod balkonem 1-go piętra i nad oknem parteru. Wyzwanie było spore, zjeździliśmy całą Warszawę, zaglądaliśmy w podwórka stare i nowoczesne – nie znaleźliśmy nic, co możnaby zmałpować.

W końcu poprosiliśmy o pomoc młodego architekta, który przygotował nam taką oto koncepcję:

Bardzo się nam spodobała – tym bardziej, że zawierała jednocześnie oświetlenie wejść i oznaczenia numerów klatek. Była nowoczesna, ale jednocześnie zawierała elementy łagodne, staroświeckie. Została też zaakceptowana przez KZ.

Dłuższą jeszcze chwilę szukaliśmy wykonawcy, który by rzecz wykonał dobrze i możliwie niedrogo. Już mniej więcej po roku walki z tematem daszki zawisły. Przy okazji zrobiono daszek nad wejściem do pomieszczenia gospodarczego/toalety i śmietnika oraz – korzystając z istniejącego projektu – numerki nad klatkami bocznymi w pierwszym podwórzu

Jednym sie podobają, innym mniej. Nasza ulubiona krytyczka orzekła, że napewno sobie na tych daszkach na wille pod miastem zarobiliśmy, i że są one bez wątpienia najbrzydsze w Warszawie

A jak Wam się podobają?

Zdjęcie z 1939 – neogotycka kamienica pod 18-stką. Z lewej strony zdjęcia widać fragment fasady naszej ’20-stki”.

Na zdjęciu widać niezbyt wyraźnie grupę rzeźbiarską na wysokości 2-go piętra, która jako jedyna z ozdób tego piętra nie przetrwała do naszych czasów nawet we fragmentach. Przy uważniejszym przyjrzeniu się, widać, że jedna z postaci tej grupy siedzi, druga stoi. Szczęśliwie w takim właśnie układzie odtworzyliśmy te rzeźby przy okazji remontu fasady .

Wnętrze z lat 50-tych potraktowane minimalistycznie. Wszystkie elementy zachowanego wystroju (balustrady, drzwi wejściowe, po części posadzki) odrestaurowane, mają kluczowe znaczenie dla nastroju miejsca. Zostały uzupełnione niewielka ilością prostych sprzętów o industrialnej urodzie (lampy).

Całość sprawia wrażenie pustego płótna. Dopiero przychodący tu ludzie i odbywające się tu imprezy zadecydują o charakterze miejsca. A program ambitny – jest bowiem sala do spotkań / koncertów na +/- 40 osób, planowane są pokazy kina offowego, recitale, przenosi tu swoje obrady Stowarzyszenie Chłodna-Oś Saska …

A bez względu na plany i ambicje kulturalne – sympatyczna, ciepła obsługa oraz pyszna kawa i ciasta własnej roboty (a raczej roboty Cioci).

Jutro idziemy tam znów na kawę.

Więcej: http://zrobtowwawie.blox.pl/2010/02/Zagadka-na-Elektoralnej.html

Zwykle z relacjonowaniem wydarzeń bieżących jesteśmy na bakier, ale dziś relacja jeszcze gorąca: przy trzecim podejściu udało się zamontować nad Chłodną instalację artystek Anny Baumgart i Agnieszki Kurant.

Znajduje się ona mniej więcej tam, gdzie była w czasach Getta Warszawskeigo drewniana kładka łącząca dwie jego części rozdzielone właśnie Chłodną.  Więcej o tej inicjatywie w necie.

Podoba mi się, że budzi kontrowersje. Na Woli, raczej w swoich upodobaniach konserwatywnej, taki ferment to zawsze coś dobrego. Wykorzystywanie lakonicznej formy dzieła  do ideologicznego uzasadnienia użycia balonów później w innych miejsca Globu – dużo mniej.

Sprawa dla nas zbyt ważna, by pospiesznie komentować.  Wstępnie wygląda na to, że mogło być gorzej

Może uda się zapoznać z dokładniejszą dokumentacją.

Tu jest trochę obrazków: http://www.mmwarszawa.pl/6866/2009/12/22/jest-juz-gotowy-projekt-rewitalizacji-chlodnej?category=news

A ech medialnych poszukajcie sobie w google’u.

http://www.petycje.pl/petycja/4588/dewastacja_ul._chlodnej_pod_haslem_rewitalizacji.html

Sprawa jest super poważna.

Dziękuję.

Uwaga techniczna: aby podpisać petycję musisz podać swoje prawdziwe konto e-mail, a następnie  na nie wejść w celu potwierdzenia głosu.

• Gnijące deski podłogi zastapiła żywicowana, łatwa do urzymania w czystosci posadzka
• Ściany wytynkowano, wyłożono do ponad 2m. gresem, uwzględniając drewnianą listę odbojową na wysokości wystających elementów pojemników na śmieci
• Część dawnego pomieszczenia śmietnika wygrodzono i przebito do wejścia z bramy – prowadzącego dotychczas wyłącznie do rozdzielni elektrycznej. W ten sposób wygospodarowaliśmy przestrzeń na pomieszczenie gospodarcze dla dozorców (jeszcze trzeba je wykończyć)
• Zainstalowano kran i kratkę kanalizacyjną
• Udrożniono wentylację
• Zainstalowano czujnik ruchu włączający światło po otworzeniu drzwi (o ich wymianie już pisałem)

Oto krótka sekwencja:

tak to wyglądało:

w trakcie prac – tynkowania (podłoga jeszcze stara)

Pomieszczenie skończone (wybór i wzór kafli był przemiotem burzliwych dyskusji. Stanęło na kombinacji różnych odcieni – przy czym ciemniejszych więcej przy podłodze) 

I śmietnik po wymianie pojemników na nowe – DZIĘKUJEMY FIRMIE LEKARO (http://www.lekaro.pl/) za wymianę pojemników. To naprawdę fajna firma. Jeżeli działasz w swojej Wspólnocie Mieszkaniowej, czytelniku – polecamy.

A tak to miało wygladać (wizualizacja projektu):

Odpuściliśmy sobie kratę na gabaryty, bo tylko utrudniałaby ich składowanie i kusiła złomiarzy.

Mam jeszcze dużo zdjęć smietnika przed i po Proszę o sygnał w komentarzach, czy mam wrzucić