Znajduje się ona mniej więcej tam, gdzie była w czasach Getta Warszawskeigo drewniana kładka łącząca dwie jego części rozdzielone właśnie Chłodną. Więcej o tej inicjatywie w necie.
Podoba mi się, że budzi kontrowersje. Na Woli, raczej w swoich upodobaniach konserwatywnej, taki ferment to zawsze coś dobrego. Wykorzystywanie lakonicznej formy dzieła do ideologicznego uzasadnienia użycia balonów później w innych miejsca Globu – dużo mniej.
http://www.wola.waw.pl/page/index.php?str=162&id=786
Sprawa dla nas zbyt ważna, by pospiesznie komentować. Wstępnie wygląda na to, że mogło być gorzej 
Może uda się zapoznać z dokładniejszą dokumentacją.
Tu jest trochę obrazków: http://www.mmwarszawa.pl/6866/2009/12/22/jest-juz-gotowy-projekt-rewitalizacji-chlodnej?category=news
A ech medialnych poszukajcie sobie w google’u.
Tylko dla odnotowania. Właśnie miała miejsce pięćdziesięciotysięczna odsłona tego bloga. Może nie dzieje się tu zbyt wiele ostatnio, ale starsze i nowe posty ciągle są odwiedzane. Widać temat jakoś ważny. Może inne serwisy generują taką ilość w dużo krótszym czasie. Niektóre pewno w minuty. Nam to zajęło trzy lata. Ale nie ilość, a jakośc się tu liczy – dzieki Wam serdeczne. Za słowa wsparcia, za rady, za bezcenne czasem informacje.
Proszę Was o podpis pod petycją do Prezydent Warszawy o wstrzymanie planów przebudowy nawierzchni ulicy Chłodnej. Pod pretekstem rewitalizacji planuje się wymianę starej, oryginalnej posadzki na kopię.
http://www.petycje.pl/petycja/4588/dewastacja_ul._chlodnej_pod_haslem_rewitalizacji.html
Sprawa jest super poważna.
Dziękuję.
Uwaga techniczna: aby podpisać petycję musisz podać swoje prawdziwe konto e-mail, a następnie na nie wejść w celu potwierdzenia głosu.
Trwające prawie rok prace przy śmietniku możemy wreszcie uznać za skończone. Zmiany są dość zasadnicze:
Oto krótka sekwencja:
tak to wyglądało:
w trakcie prac – tynkowania (podłoga jeszcze stara)
Pomieszczenie skończone (wybór i wzór kafli był przemiotem burzliwych dyskusji. Stanęło na kombinacji różnych odcieni – przy czym ciemniejszych więcej przy podłodze)
I śmietnik po wymianie pojemników na nowe – DZIĘKUJEMY FIRMIE LEKARO (http://www.lekaro.pl/) za wymianę pojemników. To naprawdę fajna firma. Jeżeli działasz w swojej Wspólnocie Mieszkaniowej, czytelniku – polecamy.
A tak to miało wygladać (wizualizacja projektu):
Odpuściliśmy sobie kratę na gabaryty, bo tylko utrudniałaby ich składowanie i kusiła złomiarzy.
Mam jeszcze dużo zdjęć smietnika przed i po Proszę o sygnał w komentarzach, czy mam wrzucić
Dawno nic nie było.
To chociaż wstawię zbliżenie zegara. Znajoma teleobiektyw kupiła
Jako , że nie za wiele ostatnio było aktualizacji dzisiejsza popularność jest trochę zaskakująca. Bardzo proszę odwiedzających o pozostawienie w komentarzu do niniejszego posta informacji, co skłoniło ich do odwiedzin na tym blogu.
Biorąc pod uwagę, że większość wejść jest z wyszukiwarek i wikipedii podejrzewam, że mógł pojawić sie w mediach jakiś tekst na temat naszej kamienicy, którego nie chciałbym przegapić …
Dzięki,
Zegar
Zmienione już jakis czas temu. Zapomniałem poinformować.
Jakoś nieciekawie wyszedł kolor. Miał być dopasowany do ciemnego brązu drzwi do klatek, a wyszedł jakiś taki …
Mi w w każdym razie bardziej podobają sie stare skrzynki, które mozna znaleźć tu i ówdzie w mieście:
Ta skrzynka poniżej to odrestaurowana skrzynka w jednej z kamienic Heppena i Czerwińskiego. U nas nic takiego sie nie zachowało…
A to skrzynki z lat 30-stych. Z Oleandrów i Smulikowskiego.
Ale przynajmniej nowe skrzynki sa wkute w ściany co uwalnia trochę przestrzeni – zwłaszcza cennej w klatkach “kuchennych”. Dzięki temu będziemy mogli zainstalować drzwi przy zejściach do piwnic. Przy starych skrzynkach, w niektórych klatkach zainstalowanie takich drzwi było niemożliwe, bo wystające ze ściany skrzynki uniemożliwiałyby ich otwieranie. Poniżej klatka, w której takie drzwi już są. Teraz otwierają się na oscież.
… był naprawdę festyniarski.
Poziomem odpowiadał mniej więcej swojej kampanii reklamowej:
Wyrazy współczucia dla mieszkańców naszej ulicy, ktorych okna wychodziły na scenę i którzy musieli przez dwa dni znosić zabójczą ilość decybeli. Panowie ze sklepu na rogu twierdzą, że od nagłośnienia i wibracji lodówki w sklepie im sie przemieszczały.
Kamienica Józefa Dawidsohna i Heckela Kadyńskiego, autorstwa spółki Heppen-Czerwiński z 1913 roku. Wcześniej w jej miejscu było wrotkowisko. Od frontu pewno niewielu już pamięta, jak wygląda, bo ostatnich parę lat zasłaniała ją reklama:
www.swiadomakonsumentka.blox.pl
Miałem okazję porozmawiać z Panią z tamtejszej Wspólnoty Mieszkaniowej. Bardzo dynamiczna osoba . Przekleństwo reklamy jest jednocześnie dobrodziejstwem – niebagatelne środki z reklamy pozwoliły na remont na dużą skalę. Zrobione jest m.in. pierwsze podwórko, powstawiane windy, pod siatką trwają prace przy fasadzie.
W nieodległej przyszłości remont czeka drugie podwórko.
W budynku sporo “smaczków” – jak tabliczka pracowni, która wykonała bramę:
Hot Smiley has landed …
… i natychmiast idealnie wpisał się w przemyślaną kompozycję estetyczną narożnika ulic Żelaznej i Ogrodowej.
Klientów wydaje się nie brakować. Zawsze można przysiąść z hot-dogiem na ławeczce pod bilboardem i popatrzeć na przechodniów, przejeżdżające samochody. Nie wiem dlaczego, ale przypomina mi kiosk z kawą z “Nieba nad Berlinem”, przy którym spotkało się dwóch byłych aniołów.
… troche nam się slimacza.
Ale zwęziliśmy (za zgoda KZ) drzwi – tak, że luźno cytuja trójdzielna bramę do budynku. W środku jeszcze dużo do zrobienia.
W dalszej kolejności trzeba coś zrobić z ta koszmarna rynna
W archiwum http://www.fotohistoria.pl znalazłem fotki z 1947 roku z następujacym opisem:
Warszawa, 1947-04. Punkt sprzedaży i naprawy samochodów z demobilu przy ul. Chłodnej 29-31 zorganizowany przez Centralę Zbytu Samochodów. Nz. lakiernik pokrywający farbą nadwozie Polskiego Fiata 508 III.
I jeszcze taka panorama:
Warszawa, 1947-04. Punkt sprzedaży i naprawy samochodów z demobilu przy ul. Chłodnej 29-31 zorganizowany przez Centralę Zbytu Samochodów. Nz. wraki aut na placu.
… przy okazji artykułu o zmianach w naszej okolicy (bliższej i dalszej). W dalszej części tekstu również miła wzmianka o naszych osiągnięciach na Chłodnej 20.
http://www.polskatimes.pl/warszawa/80754,ulice-chlodna-i-zelazna-stana-sie-wizytowka-woli,id,t.html
Nowy Feniks – zapowiada się bardzo elegancko.
Natomiast co do przyszłości samej Chłodnej – nadzieja miesza się z obawą.
Pomińmy fakt, że remont ulicy przed, a nie po, budowie budynków, które mają ją przywrócić do życia wydaje się zaczynaniem procesu od końca, a nie od początku. Przecież podczas budowy to domniemane cacko zostanie rozjechane przez ciężarówki i inny ciężki sprzęt. Ale mniejsza o to.
Nurtuje mnie co innego.
Chciałbym wierzyć, że autorzy artykułu nie mylą się, kiedy piszą o planach odnowienia ulicy, a nie jej zastąpienia nową, lepszą kopią. Jak ma to miejsce na Krakowskim Przedmieściu. Tam wyrwano spod asfaltu oryginalny bruk, stare tory tramwajowe, a wszystko wyłożono chińskim granitem. Tu zachowała się prawie kompletna posadzka ze skandynawskiego granitu. Tory- mimo, że wymagają uzupełnień, są na długich odcinkach sprawne, czego dowiódł tegoroczny festyn, na którym ciągnięty przez konie wagon kursował po nich od siedziby straży pożarnej aż do Żelaznej.
Miałem okazję rzucić okiem na studium rewitalizacji ulicy i przeraziło mnie, że przewidziano w nim jeden tor – bynajmniej nie oryginalny, bo dostosowany rozstawem osi do dzisiejszych tramwajów. Drugi ma być usunięty. Przecież to w takich szczegółach, jak szerszy – carski – rozstaw osi, zawarta jest historia miejsca.
Wg. studium ulica ma obfitować w rozliczne zwężenia i poszerzenia, zatoczki, etc. Stare krawężniki, wjazdy do nieistniejących budynków, mogą zostać “zmodernizowane”. Znów ryzykujemy utratę wiele mówiącego o przeszłości tego miejsca oryginału, na rzecz atrapy.
Jeżeli wytyczne do przetargu mają pochodzić z tego opracowania (Koncepcja dla zadania inwestycyjnego ‘Rewitalizacja ul. Chłodnej’, Studio KA), to jestem pełen obaw.
Może ktoś wie, jakie są wymogi anonsowanego przez wiceburmistrza Marka Lipińskiego przetargu na “projekt przebudowy arterii”?
I jeszcze jedno – czy tu rzeczywiście musi jeździć tramwaj konny?!
Ze strony http://tramwar4.republika.pl/twkonne.html wiem, że jeździł tu taki, ale w okresie świetności ulicy jeździł już tramwaj elektryczny:
14 czerwca 2008 miał miejsce trzeci już festyn na Chłodnej. Impreza była tym razem jednodniowa, co zaowocowało chyba jeszcze wiekszymi tłumami, niż w latach poprzednich. Pogoda dopisała. Pojawiły się znane już z poprzednich edycji kramy z mydłem i powidłem.
Pojawił się też tramwaj konny, który w odróżnieniu od pojazdu z lat ubiegłych przemieszczał się od koszar straży pożarnej do Żelaznej i spowrotem po starych szynach, które zostały na tą okoliczność wyczyszczone z piachu. Pomysłowi przywrócenia tego tramwaju na stałe muszę poświęcić oddzielny post, bo temat wraca ilekroć temat Chłodnej pojawia się w mediach.
Między spacerowiczami krążyli statyści przebrani za szemranych Warszawiaków sprzed lat. Grali w zośkę, udawali, że grają na gitarze i ogólnie dowodzili, że warszawska kultura uliczna w wydaniu “odgórnym” to trup. Nie jest to najlepszy sygnał dla planów rewitalizacji Chłodnej, w których zadekretowano halę “Mały Kercelak” w której miałyby odżyć tego typu klimaty. Jeżeli ma to wyglądac tak jak na festynie to ostrzegam, że wyjdzie z tego zombie.
Za to muzeum pożarnictwa nic nie udawało, tylko się otworzyło w weekend. A nie – jak zawsze – w dzień powszedni między 10-tą a 15-stą (!). I wystarczyło – bawiły się dzieci, tatusiowie, a tu i ówdzie na stary wóż strażacki wdrapała się tez mama.
Imprezę zakończył koncert szwagierkolaski. I był bardzo na miejscu. Ludność przytupywała do szlagierów Grzesiuka.
Wypiła piwko, obsikała naszą bramę i poszła do domu. Pół godziny po ostatnim akordzie na ulicy wiatr przeganiał już tylko śmieci.
Tego samego dnia swoje swięto miała też ulica Foksal oraz Żoliborz. Ich eventy były tak różne od naszego, jak same dzielnice. Ale o tym kiedy indziej.
Na blogu pojawił się miły post z adresem do pracy inżynierskiej – projektu budynku studia tańca, a konkretnie Tanga Argentyńskiego: http://inagi-nation.blogspot.com/2008/09/dyplom-inynierski-raz.html
Nie znam się na architekturze, ale mi się podoba.
Po pierwsze zachowuje skalę dawnej zabudowy, mimo, że stylistycznie “z innej bajki” – fajnie łączy stare z nowym.
Po drugie ściąga na ulicę kolorowych ludzi.
Szkoda, że to tylko koncepcja.
Do kilku postów z życia Chłodnej w 2008 zabierałem się tak długo, aż się rok skończył Czas nadrobić zaległości.
Oto pierwszy taki temat: wystawa plenerowa dotycząca historii Osi Saskiej. Zorganizowana przy współpracy Muzeum Historycznego M.St. Warszawy, Miasta (przypuszczalnie wydziału ds. promocji), oraz restauracji Florian. Najprawdopodobniej z inicjatywy Stowarzyszenia Obywatelskiego Chłodna-Oś Saska kierowanego przez dwóch Panów Antonich: Lewandowskiego (Biuro Promocji Miasta) i Filipowicza (Restauracja Florian).
Kikanaście stelaży z historycznymi fotografiami i opisami przez kilka miesięcy umieszczonych na skwerze między kościołem i strażą Pożarną krzewiło wśród przechodniów świadomość, czym była Oś. Przy okazji podnosiła znaczenie samej Chłodnej jako składowej tego założenia.
Poniżej fotogramy dotyczące Chłodnej – od koszar Mirowskich (zamienionych następnie na stację Straży Ogniowej), przez kościół i obecny skwer Księdza Jerzego (dawny Plac Lwa), aż do Rogatek na skrzyżowaniu z Towarową:
W 1898 na placyku przed wejściem do kościoła św. Karola Boromeusza na Chłodnej odsłonięto figurę Matki Boskiej Łaskawej.
Jej fundatorką była Salomea Lentzka, właścicielka browaru przy ulicy Grzybowskiej. Autorem był architekt Andrzej Pruszyński, a odlano ją w zakładach Braci Łopieńskich – firmie bardzo zasłużonej dla warszawskich pomników.
Z ich warsztatów pochodziły m.in.:
Firma wykonywała odlewy według modeli Xawerego Dunikowskiego, Cypriana Godebskiego, Antoniego Kurzawy, Konstantego Laszczki, Antoniego Madajskiego, Andrzeja Pruszyńskiego, Edwarda Wittiga, J.Raszki, St.Jackowskiego, L.Nitschowej. Z firmą tą stale współpracował malarz Jan Strzałecki.
Po wojnie w odebranej włascicielom odlewni odlano m.in. pomnik Chopina, poddano renowacji syrenkę ze Starówki (http://www.srodmiescie.it.pl/cms/prt/view/syrenka-konserwacja.html) i wiele innych warszawskich pomników.
Obecnie odlewnia przy Hożej dożywa swych dni czekając, aż zastąpi ją jeszcze jeden apartamentowiec: http://forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=746&w=34305104&a=34945960.
W obronie budynków odlewni przy Chłodnej protestował ZOK, ale nie na wiele się to zdało. “Klamka zapadła” już chyba definitywnie.
W sieci można jeszcze trafić na wyroby tej firmy, które zdobiły mieszczańskie salony: http://www.artinfo.pl/?pid=catalogs&sp=auction&id=892&id2=123210&lng=1, a w realu odwiedzić pracownię przy Poznańskiej 24: http://miasta.gazeta.pl/warszawa/1,86776,4887496.html
Za: http://slopiens.home.cern.ch/slopiens/rodzina/rodzina.pdf (tam też historia rodu Łopienskich – od str.6), oraz „Pani Chłodna – Opowieść o Warszawskiej Ulicy” Artura III Nadolskiego
Marzy mi się, żeby w Warszawie było więcej takich zmian, jak w Łodzi, Wrocławiu, czy Bydgoszczy: http://www.skyscrapercity.com/showthread.php?t=711936
